Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej | Co do zasady

25 czerwca 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok istotny dla polskiego sektora ubezpieczeń komunikacyjnych. Orzeczenie zapadło w sprawie o nr C-277/25. W jej ramach TSUE rozpatrywał pytania prejudycjalne wystosowane przez Sąd Rejonowy w Gdyni.

W wyroku z 16 lipca 2026 r. w sprawie Betaal Garant Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pochylił się nad rozumieniem pojęcia „usługi płatniczej” na gruncie dyrektywy o usługach płatniczych (PSD2). Interpretacja tego pojęcia przyjęta przez Trybunał zmierza do ograniczenia zakresu usług uznawanych za regulowane usługi płatnicze. Otwarte pozostaje jednak pytanie, czy rozstrzygnięcie wydane na tle konkretnej, specyficznej usługi można będzie traktować jako zasadę ogólną.

22 stycznia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał kolejny z serii wyroków rozstrzygających wątpliwości powstałe na kanwie tzw. sporów frankowych. Tym razem orzeczenie dotyczyło sprawy o nr C-902/24 (Herchoski). W jej ramach TSUE rozpatrywał pytania prejudycjalne wystosowane przez Sąd Okręgowy w Warszawie XXVIII Wydział Cywilny.

Kwestia odpowiedzialności banków za nieautoryzowane transakcje płatnicze to jedno z najistotniejszych zagadnień w prawie usług płatniczych. Bezpośrednio wpływa ono na zakres ochrony konsumentów korzystających z nowoczesnych instrumentów płatniczych. W dobie dynamicznego rozwoju bankowości elektronicznej i rosnącej liczby cyberprzestępstw problem ten nabiera szczególnego znaczenia zarówno dla użytkowników usług płatniczych, jak i instytucji finansowych.

Czy można użyć znaku towarowego znanej marki, żeby zachęcić do udziału w konkursie? Czy pokazanie cudzego logo jako nagrody promocyjnej to jeszcze działanie informacyjne, czy już naruszenie prawa? Trybunał Sprawiedliwości UE wypowiedział się w tej sprawie 11 stycznia 2024 r. w wyroku C-361/22. Sprawa dotyczyła kampanii konkursowej, w której nagrodą była karta podarunkowa znanej marki modowej. Na karcie umieszczono logo tej marki bez zgody jej właściciela.

26 września 2024 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał istotny wyrok dotyczący ochrony konsumentów w kontekście prezentowania cen produktów i stosowania obniżek w kampaniach reklamowych. Wyrok ten, oznaczony sygnaturą C-330/23, ma kluczowe znaczenie dla przedsiębiorców działających na terenie Unii Europejskiej, w tym również w Polsce.

Orzeczenie TSUE w sprawie C-109/23 [Jemerak] wyjaśnia pojęcie „usług doradztwa prawnego” w kontekście przepisów dotyczących sankcji UE i pokazuje, że Trybunał może nie podzielać interpretacji zawartej w wytycznych (FAQ) Komisji Europejskiej.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał 21 grudnia 2021 r. długo oczekiwany wyrok w sprawie wykładni unijnego rozporządzenia blokującego (rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 z dnia 22 listopada 1996 r.) w sprawie Bank Melli Iran przeciwko Telekom Deutschland GmbH (C-124/20). Chociaż rozstrzygnięcie nie rozwiewa wszystkich wątpliwości, to niewątpliwie wskazuje kierunek interpretacji i dowodzi, że nawet nieidealne przepisy trzeba stosować.

Typowy rower ma koła równej wielkości, kierownicę, ramę i tylne koło napędzane przekładnią łańcuchową. Czy jednak poszczególne modele rowerów zasługują na ochronę przewidzianą w przepisach prawa autorskiego? A jeśli tak, to jakie czynniki decydują o przyznaniu im takiej ochrony? Na te pytania starał się odpowiedzieć Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu wydanym 11 czerwca 2020 r., C-833/18 w sprawie SI i Brompton Bicycle Ltd przeciwko Chedech / Get2Get.

Czy sprzedaż części zamiennych i akcesoriów do samochodów testarossa oraz używanych samochodów testarossa kwalifikuje się jako rzeczywiste używanie tego znaku? A jeśli tak, to czy jest to używanie znaku tylko dla bardzo drogich luksusowych samochodów sportowych, czy jednak dla całej kategorii samochodów?

23 lipca 2020 r. zakończył się trwający dziesięć lat spór o kwadratowe opakowanie czekolady Ritter Sport. Postępowanie toczyło się w Niemczech, ale rozstrzygnięcie może być wskazówką dla sądów innych państw, jak interpretować przesłankę kształtu nadającego produktowi istotną wartość.

Dystrybutorzy filmowi od lat walczą z nielegalnym udostępnianiem filmów w internecie. Dochodzenie praw przed sądami utrudnia przede wszystkim specyfika funkcjonowania platform, na których filmy są udostępniane, w tym gwarantowana ich użytkownikom względna anonimowość. Trybunał Sprawiedliwości UE w najnowszym wyroku potwierdził, że ani YouTube, ani Google nie są zobowiązane do ujawniania szczegółowych danych pozwalających na identyfikację użytkowników, którzy naruszyli cudze prawa własności intelektualnej. Jakich danych? O tym dalej.